Skip to main content

हमारे गांधी तुम्हारे सवरकर

पहिल्या प्रजासत्ताक दिनाच्या निमित्ताने सावरकर, नेहरु व पटेल या तीन नेत्यांचे लोकांना उद्देशुन आलेले संदेश केसरी वृत्तपत्राने १७ जाने १९५० एकाच पृष्ठावर शेजारी शेजारी छापले, त्यांचा भावार्थ असा होता,
१. ज्या देशवीरांच्या नि धर्मविरांच्या कृतकृत्य पिढीने आज स्वदेश स्वतंत्र केला आहे त्याच पिढीचे तुम्ही पुत्र अथवा पौत्र आहात! त्या देशस्वातंत्र्याच्या संरक्षणार्थ हातावर शीर घेऊन राष्ट्रिय सैन्यात शिरुन आपल्या मातृभूमिकडे कोणीही शत्रूत्वाने पाहण्यास धजुच नये इतके तिचे शस्त्रबळ नि सैन्यबळ प्रबळ कराल तरच त्या पिढीच्या पोटी तुम्ही जन्मल्याचे सार्थक होईल- स्वातंत्र्यवीर सावरकर.
***
२. वीस वर्शांपुर्वी मी स्वातंत्र्याची शपथ घेतली या काळात आपण जय आणि पराजय पाहिले. ज्या व्यक्तीने आपणाला विजयाकडे नेले ते गांधीजी आपल्यात नाहित. गांधीजींनी आपल्या सर्वच आयुष्यात उच्च प्रतिची नितीमत्ता, प्रामाणिक पणा सहिष्णुता आणि कष्ट या गुणांना महत्व दिले. आपल्या मनातुन भिती व द्वेष काढून टाका. आपला मार्ग चुकल्यास हे स्वातंत्र्य हातून निसटण्याचा संभव आहे. - जवाहरलाल नेहरु
***
३.गांधीजींच्या प्रयत्नाने हे स्वातंत्र्य आपणस मिळाले, पण आज ते आपल्यात नाहित. स्वातंत्र्य मिळवण्यासाठी आपण कष्ट व मेहनत घेतली ते टिकवण्यास पण घेतली पाहिजे - सरदार पटेल
***
२० वर्षांपुर्वी शपथ घेतलेले नेहेरु पंतप्रधान होते तर ६० वर्षांपुर्वी शपथ घेतलेल्या सावरकरांना कार्यक्रमाचे साधे सरकारी आमंत्रण पण नव्हते. सावरकरांनी स्वातंत्र्य मिळवण्यासाठी सर्व पिढीला श्रेय दिले, तर पटेल नेहरुंनी मुख्यत: गांधींना दिले. त्यांनी स्वातंत्र्य टिकवण्यासाठी कष्ट मेहेनत करण्यास सांगितले. सावरकरांनी शस्त्र, अस्त्र, सैन्य यांचा पुरस्कार केला. तर पटेल-नेहरुंनी सीमा संरक्षण सैन्य यांचा उच्चारही केला नाही.
विचारसरणीतला फरक लक्षात घेण्यासारखा आहे.
-संदर्भ पृ. क्र. ८४ सांगता पर्व. लेखक बाळाराव सावरकर
फक्त आणि फक्त गांधी व कॉंग्रेसने स्वातंत्र्य मिळवले आणि तेही बिव्ना खड्ग बिना ढाल असा प्रचार केला, त्यांनी श्रेय घेण्यात आणि त्याचय जोरावर सत्ता संपादन करण्यात एवढा गफला केलाय की पुढची अनेक वर्षे त्यांना सत्तेत येण्याचा अधिकार आहे का नाही हा एक महत्वाचा , जेव्हा पणतु खापर पणतु पणत्या वगैरे कहा थे आप लोग आजादी की लढाई में म्हणून विचारतात तेव्हा तर किळस येते .

Comments

Popular posts from this blog

Freedom at Midnight मधील सावरकर–गोडसे आरोप : १९७७ च्या प्रज्वलंत दिवाळी विशेषांकातील न्यायालयीन नोंद

  १९७७ च्या ‘प्रज्वलंत’ दिवाळी विशेषांकातील एक महत्त्वाचा समकालीन दस्तऐवज Freedom at Midnight हे Larry Collins आणि Dominique Lapierre यांनी लिहिलेले पुस्तक १९७५ मध्ये प्रकाशित झाले. या पुस्तकातील स्वातंत्र्यवीर सावरकर आणि नथुराम गोडसे यांच्या संबंधांविषयीच्या आक्षेपार्ह मजकुरावर त्या काळात आक्षेप घेण्यात आला होता. या प्रकरणाबाबत आज इंटरनेटवर अनेक परस्परविरोधी दावे आढळतात. काही ठिकाणी असे म्हटले जाते की केवळ खटला दाखल करण्याची धमकी देण्यात आली होती; तर काही ठिकाणी न्यायालयीन कारवाई झाल्याचा उल्लेख आहे. या वादाचा शोध घेताना मला मिळालेला अत्यंत महत्त्वाचा समकालीन स्रोत म्हणजे ‘प्रज्वलंत’ या मराठी नियतकालिकाचा दिवाळी विशेषांक, १९७७. या अंकातील संबंधित चार पाने येथे मूळ स्वरूपात देत आहे. या पानांमध्ये Freedom at Midnight च्या मराठी अनुवादाविरुद्ध करण्यात आलेली कारवाई, गोपाळ गोडसे यांची भूमिका, पुणे न्यायालयातील कारवाई तसेच ‘नागपूर न्यायालयात अभियोग दाखल’ असा स्पष्ट उल्लेख आढळतो. तसेच संबंधित मजकूर काढण्याबाबत प्रकाशकांकडून करण्यात आलेल्या कार्यवाहीचा आणि पुढील न्यायालयीन प्रक्रियेचा ...

वृत्तविचार

वृत्तविचार मराठी काव्य रचना करताना ती गेय व तालबद्ध असावी यासाठी ती विविध वृत्तांत केल्यास ती अधिक सुमधुर वाटते. वृत्तबद्ध काव्यरचनेविषयी शाळेत असताना शिकले गेल्यानंतर वृत्तरचना हा विषय मागे पडतो. इंग्रजी माध्यमातून शिकलेल्या मराठी विद्यार्थ्यांना तर सहसा याविषयी काहीच माहिती नसते. पण काव्य रचण्याची आवड कोणत्याही ज्ञानशाखेत शिकलेल्या माणसाला असते. त्यांना छंदशास्त्राची माहिती सहज उपलब्ध होतेच असे नाही. ती आंतरजालावर देण्याचा हा छोटा प्रयत्न ! काव्य विविध छंदात केल्याने त्यात तालबद्धता येते व ते गेय होते. वृत्तरचनेचे चार प्रकार आहेत १. अक्षर गण वृत्ते २. जातिवृत्ते ३. छंदवृत्ते ४. मुक्तछंद . १. अक्षरगणवृत्ते:- . प्रत्येक अक्षराचे दोन प्रकार यात केले जातात. १. लघु किंवा ऱ्हस्व व २. दीर्घ किंवा गुरु लघु अक्षर साधारण "U" (अर्धचंद्र) अशा चिन्हाने दर्शवले जाते तर गुरु अक्षर "_" या चिन्हाने दर्शवले जाते . बाराखडीमधे अ, इ, उ हे स्वर लघु तर आ, ई, ऊ, ए, ऐ, ओ, औ, अं व अ: हि गुरु अक्षरे होत. "ख्‌" या व्यंजनाचे बाराखडीत पुढील प्रकारे लघु व गुरु प्रकार होतील, ख,खि व खु ...

सावरकरांचे रत्नागिरीतले समाजकार्य

स्वातंत्र्यवीर सावरकरांनी शासनाकडे त्यांच्याच अटींवर त्यांच्यासमवेत सुटलेल्या आणि स्थानबध्द असलेल्या बंगाली क्रांतीकारकांप्रमाणे आपणासही किमान रु. १००/- ची मागणी केली. १९२९ साली त्यांना शासन रु. ६०/- देऊ लागले. पण तरिही सावरकरांनी लोकांना आदर्श घालुन द्यावा म्हणून स्वत: हातगाडीवर स्वदेशी माल भरुन घरोघरी जाऊन विक्री करित, स्वत: गाद्या भरण्याचा पिंजाऱ्याचे कामही त्यांनी सुरु केले. आपल्याच बचतीतून पुर्वास्पृश्यांना भांडवल देऊन त्यांचे बॅंडपथक उभारुन देऊन त्यांना रोजगारही मिळवुन  दिला. लवकरच एक उपाहारगृह म्हणजे हॉटेल सुरु केले. ते स्वत: या हॉटेलमध्ये सायंकाळी बसत असत. त्यांना भेटायची इच्छा असणाऱ्याला तिथेच बसावे लागे आणि तिथे मिळणारा चहा सुध्दा तेथील पुर्वास्पृश्य नोकराच्याच हस्ते स्विकारावा लागत असे. पुढे बालगंधर्वांनी स्वातंत्र्यवीर सावरकरांना आपले नाटक पहाण्यास आमंत्रण दिले असता, आपण माझ्यासोबत पुस्पृश्यांसह सहभोजन केलेत तरच मी नाटक पहायला येईन अशी अट सावरकरांनी बालगंधर्वांना घातली. बालगंधर्वांनीही ती मान्य केली सहभोजनानंतर सावरकर गंधर्व मंडळींचे नाटक पहावयास गेले. आपल्या घ...