Skip to main content

मुंबई महापालिका निवडणुक

माझा अंदाज मुंबई पालिकेत भाजपा बाजी मारणार. अंदाज आहे याचा अर्थ मला तस व्ह्यायला हवय अस नाही किंवा व्हायला नको आहे असही नाही. सेना आली तरी चालेल, मनसे आली तरी चालेल, भाजपा आली तरी बिघडत नाही. कोणाही पक्षाच्या समर्थकाला ते माझ कोणाही पक्षाच्या विरोधी मत समजुुन मनाला लावुन घेण्याच कारण नाही.
मुद्दा असा होता की जर आज मुंबईतला मराठी टक्का २२ % इतका घसरला असेल तर तो सुधरणार कसा? हा प्रश्न मुख्यत: मराठी अस्मितेचे राजकरण करणाऱ्या शिवसेनेकडे आपोआप जातो. पण त्यांनी काही थातुरमातुर वडापावच्या गाड्या लावल्या अशी उत्तरे दिली आणि मला भाजपाचा प्रवक्ता असल्यासारख मानून भाजपाने काय केले असा प्रश्न केला. भाजपा मराठी मतांच गणितच मांडत नाही मुळात. आणि मी भाजपाचा प्रवक्ताही नाही त्यामुळे हा प्रश्नच अस्थानी होतो.
मला अस वाटतय की आजपर्यंत सेना भाजपाची युती असल्यामुळेच केवळ मुंबईतील मराठी माण्साची ताकद "झाकली मुठ्य सवा लाखाची" या न्यायाने लपुन राहिली होती. युती तुटल्याने ती मुठ आता उघडत असुन य्या मुठीय काय दडलेले आहे याची चिंता आहे. २२% सर्वच्या सर्व एकगठठा मते शिवसेनेच्या पाअड्यात पडतील अस वाटत नाही. त्यातली जास्तीत जास्त मते शिव्सेनेच्या पारड्यात गेली अस मानल तरी उरलेली ७८ % मत सुध्दा जास्तीत जास्त भाजपाच्या पारड्यात जाण्याची शक्यता आहे. मनसे क्षीण झाल्याने मराठी मतांचे विभाजन झाले नाही तरी अमराठी ७८ % मतांतल्या २८ % मतांचे ध्रुविकरण तरी भाजपा कडे होऊ शकते.
कॉंग्रेस आज गटबाजीने त्रस्त आअहे, मनसेची ताकद नाही, राष्ट्रवादी मुळातच मुंबईत नगण्य आहे. अशावेळी २२ % मराठी माणसांचा शिवसेना मोठा का ७८ % वाल अमराठी गट मोठा? हा एक वस्तुस्थितीवर आधारित प्रश्न आहे. मी मराठी असल्याने आणि माझ निम्म आयुष्य मुंबईतच गेल;ए असल्याने मुंबई मराठी रहावी अस मला अगदी स्वभाविकपणे वाटत. त्यावेळेपेक्षा मुंबईच मराठी पण हरवलेल मला दिसत. माझे मित्र नातेवाईक माझ्याशी व इतरांशि बोलताना हिंदी व इंग्लिश मध्ये बोलताना दिसतात. मी माटुंगा स्थानकावर वर मराठीतून तिकिट मागितल्यावर, तिकिट देणारा मी परकिय भाषा बोलत असल्यासारखा कटाक्ष टाकतो. हे अस १९९० पर्यंत तरी निश्चित नव्हत. मुंबईत मला कधीही मराठी या नात्याने उपऱ्यासारख वाटल नव्हत , ते आता वाटत.
जर असे झाले आले आणि शिवसेनेला अपेक्षित यश मिळाले नाही तर मराठी माणसाची उरली सुरली पण पत जईल. आपण मानल की मराठी माणूसाने एकजुटीने सेनेला गठठा मतदान केले आणि सेना निवडुन आली तरी पुढे काय? दरवेळि मराठी माणूस युतीलाच मतदान करत आहे. आताही केल तरी मराठी टक्का असाच घसरत राहाणार आहे तर उपयोग काय शिवसेना जास्तीत जास्त मोठा पक्ष ठरुन पण ?
यावर वचननाम्यात काय म्हटले आहे? कोणत प्रारुप सेनेने आखले आहे कि ज्याने मराठी माणसांचा टक्का परत ४० % च्या वर जाईल.
या प्रश्नाला शिवसेना आणि सोशल माध्यमातील सर्थन उत्तर द्यायला घाबरतो आहे. प्रश्न विचारणाऱ्याला भाजपाई ठरवून उत्तर टाळत आहे.
समस्या शिवसेना पालिकेत येईल का नाही येणार हा नसून मराठी माणसाची झाकलेली मूठ उघडी पडणार आहे ही आहे. उघडलेल्या मुठीतून सवा लाख बाहेर पडतायत का सव्वा रुपया या प्रश्नाला सामोरे जाण्याचे धाडस समर्थक मंडळी करत नाहीत. २३ फेब्रुवारीला याच प्रश्नाची तड लागणार आहे. मुंबई महाराष्ट्रापासून वेगळी करण्याची कोणालाच गरज नाही मुंबई महाराष्ट्रातच ठेऊन मुंबईचे स्वरुन अमराठी झाले आहे त्यावर अंतिम अधिकृत शिक्कामोर्तब २३ फेब्रु्वारीला होईल का मराठी वज्रमुठीचे दर्शन होऊन मराठी टक्का परत वाढवायच सामर्थ्य सेना किंवा अन्य कोणताही पक्षा दाखवणार का हा खरा मुद्दा आहे.

Comments

Popular posts from this blog

Freedom at Midnight मधील सावरकर–गोडसे आरोप : १९७७ च्या प्रज्वलंत दिवाळी विशेषांकातील न्यायालयीन नोंद

  १९७७ च्या ‘प्रज्वलंत’ दिवाळी विशेषांकातील एक महत्त्वाचा समकालीन दस्तऐवज Freedom at Midnight हे Larry Collins आणि Dominique Lapierre यांनी लिहिलेले पुस्तक १९७५ मध्ये प्रकाशित झाले. या पुस्तकातील स्वातंत्र्यवीर सावरकर आणि नथुराम गोडसे यांच्या संबंधांविषयीच्या आक्षेपार्ह मजकुरावर त्या काळात आक्षेप घेण्यात आला होता. या प्रकरणाबाबत आज इंटरनेटवर अनेक परस्परविरोधी दावे आढळतात. काही ठिकाणी असे म्हटले जाते की केवळ खटला दाखल करण्याची धमकी देण्यात आली होती; तर काही ठिकाणी न्यायालयीन कारवाई झाल्याचा उल्लेख आहे. या वादाचा शोध घेताना मला मिळालेला अत्यंत महत्त्वाचा समकालीन स्रोत म्हणजे ‘प्रज्वलंत’ या मराठी नियतकालिकाचा दिवाळी विशेषांक, १९७७. या अंकातील संबंधित चार पाने येथे मूळ स्वरूपात देत आहे. या पानांमध्ये Freedom at Midnight च्या मराठी अनुवादाविरुद्ध करण्यात आलेली कारवाई, गोपाळ गोडसे यांची भूमिका, पुणे न्यायालयातील कारवाई तसेच ‘नागपूर न्यायालयात अभियोग दाखल’ असा स्पष्ट उल्लेख आढळतो. तसेच संबंधित मजकूर काढण्याबाबत प्रकाशकांकडून करण्यात आलेल्या कार्यवाहीचा आणि पुढील न्यायालयीन प्रक्रियेचा ...

वृत्तविचार

वृत्तविचार मराठी काव्य रचना करताना ती गेय व तालबद्ध असावी यासाठी ती विविध वृत्तांत केल्यास ती अधिक सुमधुर वाटते. वृत्तबद्ध काव्यरचनेविषयी शाळेत असताना शिकले गेल्यानंतर वृत्तरचना हा विषय मागे पडतो. इंग्रजी माध्यमातून शिकलेल्या मराठी विद्यार्थ्यांना तर सहसा याविषयी काहीच माहिती नसते. पण काव्य रचण्याची आवड कोणत्याही ज्ञानशाखेत शिकलेल्या माणसाला असते. त्यांना छंदशास्त्राची माहिती सहज उपलब्ध होतेच असे नाही. ती आंतरजालावर देण्याचा हा छोटा प्रयत्न ! काव्य विविध छंदात केल्याने त्यात तालबद्धता येते व ते गेय होते. वृत्तरचनेचे चार प्रकार आहेत १. अक्षर गण वृत्ते २. जातिवृत्ते ३. छंदवृत्ते ४. मुक्तछंद . १. अक्षरगणवृत्ते:- . प्रत्येक अक्षराचे दोन प्रकार यात केले जातात. १. लघु किंवा ऱ्हस्व व २. दीर्घ किंवा गुरु लघु अक्षर साधारण "U" (अर्धचंद्र) अशा चिन्हाने दर्शवले जाते तर गुरु अक्षर "_" या चिन्हाने दर्शवले जाते . बाराखडीमधे अ, इ, उ हे स्वर लघु तर आ, ई, ऊ, ए, ऐ, ओ, औ, अं व अ: हि गुरु अक्षरे होत. "ख्‌" या व्यंजनाचे बाराखडीत पुढील प्रकारे लघु व गुरु प्रकार होतील, ख,खि व खु ...

सावरकरांचे रत्नागिरीतले समाजकार्य

स्वातंत्र्यवीर सावरकरांनी शासनाकडे त्यांच्याच अटींवर त्यांच्यासमवेत सुटलेल्या आणि स्थानबध्द असलेल्या बंगाली क्रांतीकारकांप्रमाणे आपणासही किमान रु. १००/- ची मागणी केली. १९२९ साली त्यांना शासन रु. ६०/- देऊ लागले. पण तरिही सावरकरांनी लोकांना आदर्श घालुन द्यावा म्हणून स्वत: हातगाडीवर स्वदेशी माल भरुन घरोघरी जाऊन विक्री करित, स्वत: गाद्या भरण्याचा पिंजाऱ्याचे कामही त्यांनी सुरु केले. आपल्याच बचतीतून पुर्वास्पृश्यांना भांडवल देऊन त्यांचे बॅंडपथक उभारुन देऊन त्यांना रोजगारही मिळवुन  दिला. लवकरच एक उपाहारगृह म्हणजे हॉटेल सुरु केले. ते स्वत: या हॉटेलमध्ये सायंकाळी बसत असत. त्यांना भेटायची इच्छा असणाऱ्याला तिथेच बसावे लागे आणि तिथे मिळणारा चहा सुध्दा तेथील पुर्वास्पृश्य नोकराच्याच हस्ते स्विकारावा लागत असे. पुढे बालगंधर्वांनी स्वातंत्र्यवीर सावरकरांना आपले नाटक पहाण्यास आमंत्रण दिले असता, आपण माझ्यासोबत पुस्पृश्यांसह सहभोजन केलेत तरच मी नाटक पहायला येईन अशी अट सावरकरांनी बालगंधर्वांना घातली. बालगंधर्वांनीही ती मान्य केली सहभोजनानंतर सावरकर गंधर्व मंडळींचे नाटक पहावयास गेले. आपल्या घ...